Rosła raz w naszym ogrodzie
całkiem rozsądna fasola,
która powtarzała co dzień:
„Dola czy niedola,
w uśmiech składaj usta,
odważnie idź do przodu,
nieważne, czyś jest
groch, czy kapusta.
I choć czasem szkoda zachodu,
nigdy nie żałuj swoich prób.
Plany realizuj powoli,
nieważne, czyś jest
dynia, czy bób.
Bo w doli i niedoli
zwykle najważniejszy jest trud”.
Takie to były cud-miód
recepty na życie fasoli.
Grządki Merry 